27. Agosto 2009 by Outes.

Estou escribindo esto ás 5:58 da mañá. Un coche comezou a pitar como un tolo e espertoume. Levaba máis de 10 horas durmindo, así que tampouco me fixo moito mal.

 Música: The Strokes - What Ever Happened?

 O día de onte era pra aclimatarse e ver como estabamos co jetlag. A idea era espertar ás 10 da mañá, almorzar con calma e ir ó Vedado (o Centro da Habana) a coñecer a Universidade e as diferentes Facultades. Ás 9 xa estaba esperto, fai demasiado calor pra durmir…Despois de ler nas guías que trouxen información sobre a cidade, levantámonos os 3 pra facer o almorzo e preparar o día. Hai que ter en conta que os cubanos tómanse todo con moita calma: se din que algo vai tardar X tempo, será o doble ou máis. Xa nos pasou cos 2 taxis, co almorzo e coa viaxe, falando con xente diferente. Tomamos leite ( leite en po) e pan (moi semellante ó pan de leite) con mantequilla. Despois de facer as cousas da casa e pegarnos unha ducha, saimos (xa eran máis das 11;30) cara á Habana. A nosa liña sería a P11, que atravesa todo Habana del Este (onde vivimos momentáneamente), e varios barrios máis, até chegar ó centro. A liña remata ó lado dun hospital no propio Vedado, que está ó lado da Cidade Universitaria. É realmente bonita. Escribirei un post sobre a universidade con máis calma, porque vale a pena só estar nela pra disfrutala. Vimos a Facultade de Filosofía e Historia (na que estudará Lucía), e a de Economía (que tamén se utiliza pra Xeografía e Contabilidade & Finanzas). A miña facultade é un edificio tochísimo de 17 plantas, ubicado no medio e medio da Habana, diante de Coppelia (a heladería máis famosa da cidade), e ó lado do Hotel Habana Libre (tamén un edificio con moita historia, espero escribir sobre el). Non é demasiado bonito (de feito, poderiamos dicir que é feo), pero polo grande que é seguro que á Universidade lle aforra moitos problemas de espacio.

 A idea era informarse sobre as carreiras pra conseguir os programas e os horarios (as clases xa comezan o día 1 de Setembro!), pero necesitamos primeiro tramitar a nosa situación en Relacións Internacionais pra acceder á universidade. Polo tanto, mañá (é dicir, dentro dun par de horas pra min), teremos que volver á universidade a Relacións Internacionais e despois facer os trámites correspondentes en cada Facultade.

 Xa eran as 14:30, e decidimos voltar pra casa, porque a esas horas o calor é horrible, e o Sol pega moi forte. Collimos o bus:

 Os autobuses son moi novos, e ademáis enormes. A cadencia é de entre 5 e 10 minutos, polo que non tes que esperar practicamente nada. Todo o mundo se move en bus (xa falarei dos coches privados, que son unha pasada!), así que hai que acostumarse a ir dentro pegándose ca xente polo sitio. Hai momentos nos que os buses pasarán as paradas do cheos que van. Hai que ter certa arte pra poder colarse entre a xente e non colapsar o bus na porta, porque se montan cristos…O mellor é entrar e ir directamente cara atrás, e quedar no medio do autobús (son dobles, así que tes cara onde andar…) onde se está máis tranquilo. Despois duns 50 minutos de bus (en principio ían ser 20, segundo nos dixeran), chegamos a casa de novo. Bebimos toda a auga do mundo (joder, que calor!) e fixemos a comida. Tomamos uns pequenos filetes empanados con arroz (Moros e Cristianos, seica se chamaba o plato), que estaban realmente ricos! Tomamos despois Frutabomba (en principio ese é o nome, pero aínda non pillo moi ben a súa pronuncia e igual estou dicindo unha burrada), unha froita moi doce, moi moi rica. De novo fixemos as cousas da casa: fregar, limpar a mesa e a cociña…E estivemos un pouco falando. Decidimos botar unha siesta a esto das 6 da tarde. Escribín o post anterior e lin un pouco, e a eso das 7 decidín durmir un rato antes de cear. Pero xa non me espertei máis até agora. Veu perfecto pra recuperar sono perdido, que o avión mata a calquera! E a ver que pasa hoxe!

 Son as 6:33, levo un rato escoitando un galo que non para de montalas. Parece que estou nun povo en Galiza!

Publicado en Vida en Cuba | 4 comentarios »

27. Agosto 2009 by Outes.

Música: Banda Bassoti - Que Linda es Cuba, Cuba si-Yankees no

O taxi que nos levaba á Residencia tiña que atravesar case toda a cidade. Respeto incrible polas sinais de tráfico: iamos a 80km/h nunha avenida vacía e en moi boas condicións, porque era o límite. Raro ver esto en Galiza. Sinais de PARE. Tamén chaman moito a atención os carteis que hai por todas partes. En Galiza veríamos publicidade de Zara, Lacoste ou Coca-Cola, a cartelería aquí é unha alegoría á Revolución. Trata temas moi diversos: o embargo económico, a paz, a ausencia de pobreza, os 5 de Miami, o apoio a Venezuela, a muller…Vale a pena miralos todos pra ver o que din. Pasamos pola Praza da Revolución, realmente póñense os pelos de punta polo enorme da plaza, e do emotivo da estatua ó Che. Aquí comezamos a falar co taxista, que se enorgulleceu de dicir que ía haber un concerto de Juanes proximamente na praza. Preguntei se ó final se ía dar o concerto, porque houbera moito polémica en Miami por vir aquí. O taxista comezou a rir e dixo “en Miami son 3 gatos”. Comezamos a falar de música e deporte. É evidentente que o deporte nacional é o beisbol, pero é común falar de outros moitos deportes. O taxista sabía quen gañara a Supercopa de España, como fora o resultado e como se organizaba a competición. Case máis que nós! Dá a sensación de que en Cuba a xente está moi informada, e vese claramente que lles interesa saber cousas que pasan no exterior.

Aproximadamente á 01:15 chegamos a 12 & Malecón. A través dunha rapaza que estivo o último semestre do curso pasado na Habana, ó chegar podiamos contactar cun profesor da Universidade, que á vez é encargado da Residencia. Preguntamos por el á seguridade da Residencia, que o chamaron pra que nos atendese. Mentras esperabamos estivemos un pouco con eles, onde tiveron unha divertida conversa sobre se viñamos dende outra cidade cubana ou do exterior polo tipo de taxi. Moita calma, tranquilidade e bo roio. Un dos gardas trouxo unha silla pra nós, só polo detalle.

ö pouco xa fomos recibidos, e comezaron os imprevistos: Fai unhas semanas detectárase un posible brote de epidemia na nosa Facultade. Dende ese momento comezaron controis exaustivos sobre a situación, moi extrictos polo grave do problema. Ademáis, dos días 24 a 28 realízase a inscripción universitaria, polo que a Residencia estaba até arriba de traballo. Como son moi posibeis as inspeccións sobre a situación dos estudantes estranxeiros, tiñamos un problema: A nosa situación dentro da Residencia é alegal, xa que somos estudantes da Universidade da Habana, pero non temos aínda nen carnet de estudante nen o permiso de residencia que nos mostre como tales. O único que temos é un compromiso de estudos e un visado de 30 días semellante ó de turista. Para evitar problemas, o profesor díxonos que non nos preupáramos de nada: “No os vais a quedar botados en este país”, e dixo que podiamos vivir na súa casa pra non ter que pagar unha casa particular mentras non rematen os trámites. Incrible, realmente incrible. Que apareza un Erasmus no Burgo a ver se alguén o mete na súa casa por problemas co papeleo.

Así, chamamos un taxi, que nos levou á súa casa, á que chegamos pasadas as 02:00 hora cubana. O que facían unhas 22 horas sen durmir, e non daba pra moito máis. Deunos unha cama a cada un, el durmiu nun colchón no salón (hai que foderse!), e até o día seguinte.

Publicado en Viaxes | Ningún comentario »

27. Agosto 2009 by Outes.

Ás 10 da mañá facturei a miña maleta en Compostela pra chegar a Madrid. Viaxe sen problemas, típico de Ryanair, nos cales tes que facer cola durante media hora e despois pegarte con señoras por un asento cerca da saída. Sentei na última fila pra sair pola parte de atrás dos primeiros, pero só puxeron escaleiras por diante. Que sorte.

 Despois de recoller a maleta sen problemas (o cal xa se agradece), collín o transporte interno do aeroporto pra desplazarme da T2, á que acababa de chegar, á T1, a Terminal dende a que sairía o avión á Habana. Teño que recoñecer que o aeroporto funciona sen maiores problemas, pra ser un macrocomplexo como Barajas.

 Ó chegar á T1 coñecín a Lucía, tamén estudante da USC, ca que viaxarei a Cuba. Despois de comer no aeroporto puxémonos na cola pra facturar á Habana. Chegamos ás 14:30, e xa había unha cola enorme. Buscamos o final na fila e estivemos esperando ó noso turno até as 16:20. Chegamos a unha especie de control de seguridade sobre os billetes e o visado. Aquí tivemos o primeiro problema: non nos querían deixar embarcar porque non tiñamos mercado un billete de volta: “Si no teneis vuelta no se puede ir”. Dixemos que eramos estudantes, acreditámonos como tal (graciñas por tanto papel, ORE!) e despois duns trámites de 10 ou 15 minutos dixéronnos que podiamos pasar. O problema foi que perdemos o sitio na cola, e tivemos que poñernos de últimos pra facturar. Ó chegar ó mostrador, o rapaz que nos atendía (bastante amable, por certo) díxonos que había overbooking, que tiñamos que esperar pra ver se había sitio pra nós. Despois de 10 minutos bastante caóticos, onde unhas 12 persoas estabamos alí sen avión, comezaron a facturar de novo algunhas plazas, que non foron pra nós. O único que nos ofreceron era que fose só un. Decidimos non separarnos, e quedamos 4 persoas en terra.

 Tivemos a sorte de que un avión que saía cara a Habana á mesma hora que o noso tivo problemas ca chegada da ruta anterior e tivo que retrasarse 4 horas, así que ás 20:30 conseguíronnos unha plaza no avión Madrid - La Habana con AirComet. Facturamos (agora si!), e pasamos os controis de seguridade. Como tiñamos 2 horas mortas, puxémonos a rexistrar as tendas libres de impostos, probando polos Lacoste, perfumes e gorros de muller. Pode ser un pasatempo realmente divertido nun momento como ese.

 Marchamos cara a porta de embarque, e alí apareceu un rapaz que vive na ventana de diante da miña casa en Compostela, que ía de vacacións cos seus pais a Cuba. Tamén é casualidade. Embarcamos sen máis problemas, nun Airbus A330, o avión máis grande no que estiven nunca, de 8 prazas por fila, con pantallas en cada asento, e demáis miscelánea non moi necesaria, pero que pra un voo de 9 horas nunca está mal.

 O voo que tiña que coller inicialmente (o de Cubana de Aviación) facía unha parada en Santiago de Cuba, polo que a duración da viaxe sería dunhas 12 horas. Sen embargo, este voo é directo á Habana, polo que en 9 horas deberíamos estar alí. O máis interesante é que estou vivindo o anoitecer máis longo da miña vida. Estamos indo na mesma dirección que o Sol, pero un pouquiño máis despacio, polo que saímos de día e pouco a pouco estase facendo de noite. Dende o momento en que comezou a desaparecer, o Sol estivo máis dunha hora no horizonte. Realmente espectacular [Estou escribindo isto á 01:01 hora galega, espero rematar co resto da viaxe, que aínda non vivín, mañá pola mañá]

 Música: Nine Inch Nails - Right Where it Belongs

 Pasaron case 24 horas dende que escribín o que acabades de ler. Son as 18:09 hora cubana (11:09 hora galega).

 O voo pasou sen demais sobresaltos, déronnos comida e pasaron con taciñas de café 3 veces ó longo do traxecto. Chegamos ó aeroporto ás 11:42 e desembarcamos. Primeira sensación: calor. Segunda sensación: humidade.

 Atravesamos un par de salas pra chegar ó control de visados. Tivemos que cubrir un papel que nos acredita como estudantes, e sen máis problemas recollimos as maletas. Dixéronnos varias veces que os trámites no aeroporto duran como 2 horas, así que iamos mentalizados pra ter que esperar. En 20 minutos estabamos cas maletas na porta do aeroporto José Martí. O funcionamento é moi bo, a xente está moi organizada e non se forman colas. As maletas xa estaban esperando por nós cando rematamos os trámites, así que non tivemos problema algún.

 Á saída buscamos unha CADECA (Casa de Cambio) e conseguimos os nosos primeiros pesos cubanos convertibles (C.U.C., en adiante). Aínda non temos peso cubano, espero poder cambiar esta noite ou mañá pola mañá. Espero escribir un post específico sobre o sistema monetario cubano, que ten unhas particularidades moi interesantes.

 Conseguimos un taxi e pedímoslle que nos levara a 12 & Malecón, a que en principio sería a nosa Residencia. En principio…

Publicado en Viaxes | Ningún comentario »