Chegada a Habana

Música: Banda Bassoti - Que Linda es Cuba, Cuba si-Yankees no

O taxi que nos levaba á Residencia tiña que atravesar case toda a cidade. Respeto incrible polas sinais de tráfico: iamos a 80km/h nunha avenida vacía e en moi boas condicións, porque era o límite. Raro ver esto en Galiza. Sinais de PARE. Tamén chaman moito a atención os carteis que hai por todas partes. En Galiza veríamos publicidade de Zara, Lacoste ou Coca-Cola, a cartelería aquí é unha alegoría á Revolución. Trata temas moi diversos: o embargo económico, a paz, a ausencia de pobreza, os 5 de Miami, o apoio a Venezuela, a muller…Vale a pena miralos todos pra ver o que din. Pasamos pola Praza da Revolución, realmente póñense os pelos de punta polo enorme da plaza, e do emotivo da estatua ó Che. Aquí comezamos a falar co taxista, que se enorgulleceu de dicir que ía haber un concerto de Juanes proximamente na praza. Preguntei se ó final se ía dar o concerto, porque houbera moito polémica en Miami por vir aquí. O taxista comezou a rir e dixo “en Miami son 3 gatos”. Comezamos a falar de música e deporte. É evidentente que o deporte nacional é o beisbol, pero é común falar de outros moitos deportes. O taxista sabía quen gañara a Supercopa de España, como fora o resultado e como se organizaba a competición. Case máis que nós! Dá a sensación de que en Cuba a xente está moi informada, e vese claramente que lles interesa saber cousas que pasan no exterior.

Aproximadamente á 01:15 chegamos a 12 & Malecón. A través dunha rapaza que estivo o último semestre do curso pasado na Habana, ó chegar podiamos contactar cun profesor da Universidade, que á vez é encargado da Residencia. Preguntamos por el á seguridade da Residencia, que o chamaron pra que nos atendese. Mentras esperabamos estivemos un pouco con eles, onde tiveron unha divertida conversa sobre se viñamos dende outra cidade cubana ou do exterior polo tipo de taxi. Moita calma, tranquilidade e bo roio. Un dos gardas trouxo unha silla pra nós, só polo detalle.

ö pouco xa fomos recibidos, e comezaron os imprevistos: Fai unhas semanas detectárase un posible brote de epidemia na nosa Facultade. Dende ese momento comezaron controis exaustivos sobre a situación, moi extrictos polo grave do problema. Ademáis, dos días 24 a 28 realízase a inscripción universitaria, polo que a Residencia estaba até arriba de traballo. Como son moi posibeis as inspeccións sobre a situación dos estudantes estranxeiros, tiñamos un problema: A nosa situación dentro da Residencia é alegal, xa que somos estudantes da Universidade da Habana, pero non temos aínda nen carnet de estudante nen o permiso de residencia que nos mostre como tales. O único que temos é un compromiso de estudos e un visado de 30 días semellante ó de turista. Para evitar problemas, o profesor díxonos que non nos preupáramos de nada: “No os vais a quedar botados en este país”, e dixo que podiamos vivir na súa casa pra non ter que pagar unha casa particular mentras non rematen os trámites. Incrible, realmente incrible. Que apareza un Erasmus no Burgo a ver se alguén o mete na súa casa por problemas co papeleo.

Así, chamamos un taxi, que nos levou á súa casa, á que chegamos pasadas as 02:00 hora cubana. O que facían unhas 22 horas sen durmir, e non daba pra moito máis. Deunos unha cama a cada un, el durmiu nun colchón no salón (hai que foderse!), e até o día seguinte.

Esta entrada ha sido enviada el 27. Agosto 2009 a 21:03 y ha sido registrada en Viaxes. A través del RSS 2.0 feed podrá acceder a las respuestas. Puede dejar una respuesta o realizar el trackback desde su sitio web.