29. Septiembre 2009 by Outes.

Durante os días 20 a 26 de Setembro celebrouse o ISSEM (International Summer School in Economics and Management), un encontro anual realizado pola Universidade da Habana en colaboración ca Universität Humboldt de Berlín. Dos días 20 ó 24 realizáronse unha serie de cursos para alumnos cubanos e alemáns que cubrían unha serie de aspectos relacionados ca economía, dende a análise estatística á xestoría empresarial.
Os días 25 e 26 fixéronse charlas e mesas redondas de varios temas, ós que podía asistir todo o mundo. Todo o evento foi celebrado no hotel Habana Libre (famoso por ser ocupado polos revolucionarios unha vez tomada a Habana), que puxo a disposición da organización varias salas para as sesións. Realizáronse un total de 18 charlas nos 2 días, dende as 9 da mañá aś 7 da tarde. Ademáis había comida e cea no propio hotel para os inscritos. Eu non estaba inscrito, así que estiven 2 días comendo e ceando perritos diante do hotel!
O que me chamou a atención foi a cantidade de profesorado que asistiu ás charlas. Houbo varias nas que había máis de 100 persoas, e a maioría delas eran, sen dúbida, profesores. Algúns membros das FEU da miña Facultade estaban por alí, pero o número de estudantes era bastante escaso.
O sistema de charlas era sinxelo: había varios poñentes (3 nas que menos, nunha chegou a haber 7), dos cales un era alemán (profesores da universidade Humboldt, membros de ONGs, etc.) e o resto latinoamericanos, na súa maioría cubanos (escoitei xente de Bolivia, Perú ou Chile). A idea era unha serie de exposicións relativamente breves e un posterior debate. A temática era moi variada, eu non fun a ningunha das máis técnicas (métodos cuantitavos e cousas así…), pasei directamente ás de Globalización, desenvolvemento e crise económica.
Tiña ganas de ver conferencias, por se ía ser todo apoloxía do sistema, ou simplemente centrarse en política exterior e temas que non tivesen a Cuba no centro do debate. Sen embargo, quedei impresionado pola cantidade de opinións diferentes que escoitei. É evidente que moitos dos que falaban eran comunistas, pero todos os alemáns falaban do sector empresarial privado e de socialdemocracia. Houbo unha intervención nunha charla de Desenvolvemento Rural (un alemán que traballa para a ONG Welt Hunger Life, e leva en Cuba máis de 15 anos) totalmente en contra das políticas de desenvolvemento rural que se están levando a cabo. Dende logo foi moi intenso! E a única intervención ó rematar as presentacións (falaron 7 persoas en 2 horas e cuarto), procedente dun cooperativista, foi de apoio ó señor este. O clima foi moi interesante. Na mesa estaban 2 membros do Ministerio da Agricultura, así que dende logo a queixa chegou a onde tiña que chegar. Interesante ver que non todo é perfecto aquí, pero á vez que non son uns represores que non deixan dicir cousas, como os pintan! Polo xeral amosaron diversas liñas de actuación sobre os temas a tratar, e cal é a posición estatal para solventar os problemas. Había interevencións de profesores e traballadores dos ministerios pertinentes, polo que os puntos de vista eran diferentes, o que o fai máis atractivo.
Quedei totalmente impresionado pola calidade das charlas e pola cantidade de xente que participaba. Dende logo, 2 días moi intensos nos que aprendín de Economía.

Publicado en Actos Oficiais, Economia | Ningún comentario »

28. Septiembre 2009 by Outes.

“Fresa y Chocolate” é unha das películas máis importantes do cine cubano, tanto no aspecto cinematográfico como na repercusión social que causou.
En pleno Periodo Especial [a partir do ano 93], un rapaz militante da Unión de Jóvenes Comunistas (UJC) coñece por casualidade a un homosexual nunha heladería. A partir deste momento surxe unha relación moi interesante entre eles, amosando cun grande realismo a situación dos homosexuais en Cuba: os problemas sociais ós que teñen que facer fronte e incluso persecución á que se vían sometidos (”Qué puedo hacer en Cuba y maricón?!”, chega a dicir o protagonista) Ver resto de la entrada »

Publicado en Cine | 2 comentarios »

28. Septiembre 2009 by Outes.

Publicado en Fotos, Residencia | 4 comentarios »

28. Septiembre 2009 by Outes.

Hoxe estase a celebrar en todo o país o 49 aniversario da creación dos Comités de Defensa da Revolución. Ver resto de la entrada »

Publicado en Actos Oficiais | Ningún comentario »

27. Septiembre 2009 by Outes.

Hoxe merquei 4 libros:
“La Composición de la clase trabajadora en el capitalismo y su fuerza de transformación”.- Daniel Olesker Gerstenfeld. Pequena análise do proletariado uruguaio e de posibles alternativas ó neoliberalismo neste país.
“…En un lugar llamado Tierra”.- Jordi Sierra i Fabra. Novela xuvenil do escritor catalán, que narra a historia do científico Hal Yakzuby nun futuro lonxano onde conviven máquinas e humanos nunha sociedade ideal.
“Así nacen as baleas”.- Anxos Sumai. Supoño que algúns coñeceredes esta obra. Non sei como é posible, pero estaba no estante de literatura universal, e a edición en galego da Editorial Galaxia. Era o único libro que non estaba en español de toda a estantería! Ademáis a propia Anxos Sumai é de Catoira, polo que máis casualidades aínda.
“La política exterior de la Cuba socialista”. Conxunto de artigos, discursos e documentos oficiais sobre a política exterior cubana cos países do bloque socialista europeo. É do ano 1982, así que poderei ter unha pequena visión da situación exterior da Cuba dos 80 e a súa posición respecto á URSS.
O prezo total foi de 60 pesos cubanos, o que veñen sendo menos de 2.5€.

Publicado en Libros | 1 comentario »

26. Septiembre 2009 by Outes.

San Cristóbal da Habana foi fundada en 1514 polo conquistador español Pánfilo de Narváez, cerca da desembocadura do río Mayabeque. Nos 5 anos seguintes cambiará 2 anos de ubicación debido ás plagas, e finalmente tomará a súa posición actual en 1519. Inicialmente foi unha cidade sen especial interese, pero ca conquista dos territorios da actual México e Perú, La Habana converteuse nunha cidade estratéxica cun importante porto de paso entre América e Europa. Produto desta crecente importancia, subsituirá a Santiago de Cuba como a Sede da Capitanía Xeral en 1556. Nos seguintes 200 anos este sería un dos portos máis importantes de América. En 1592 recibe o título de cidade e en 1607 a capital da colonia trasládase definitivamente á Habana.
Os corsarios franceses atacaron 2 veces a cidade en 1538 e 1555, o que deu como resultado a construcción dunha importante defensa, que ten como máximos expoñentes as fortalezas da Punta e o Morro. Unha ancha muralla foi construída no periodo de 1674 - 1740. Serviu como protección ante os piratas, pero na guerra con Gran Bretaña presentouse insuficiente: en 1762 os ingleses tomaron a Habana, a cal dominaron durante 11 meses. A cidade retornaría a mans do Imperio Español ó ser cambiada por Florida. Durante este tempo será cando a Coroa española levante as restriccións ó comercio das colonias, polo que a cidade terá unha forte apertura ó comercio a partir deste momento: A partir de 1765 poderá comerciar con 7 cidades españolas, e en 1818 permitíuselle o comercio de tabaco, ron, azucre e café a calquera parte do mundo. A mediados do século XIX chegan á cidade grandes avances tecnolóxicos: ferrocarril, telégrafo, iluminación pública, sistema de transporte urbano…
A evolución da poboación até este momento é a seguinte: 1600: 4.000 habitantes. 1774: 76.000 habitantes. 1902: 250.000 habitantes.
Ca independencia lograda en 1902 e a masiva aparición de yankis a cidade vive un período de expansión económica e territorial. A comezos dos anos 50, La Habana era a perfecta capital para ir a hoteis de luxo ou a casinos. A poboación vivía moitas veces na miseria.
Co triunfo da Revolución unha das primeiras medidas foi pechar os casinos e prohibir o xogo (lei que se mantén na actualidade). Moitas casas abandonadas por terratenentes ou burgueses emigrados foron entregados á poboación, polo que se deron situacións nas cales unha criada obtiña unha mansión dalgún yanki propietario de terras.
Na actualidade, a cidade da Habana conta con 15 municipalidades, e configúrase como unha provincia. A súa poboación total é de 2.200.000 habitantes, cunha superficie total de 740km²

Publicado en Historia de Cuba | Ningún comentario »

25. Septiembre 2009 by Outes.

Célebre autodefensa de Fidel Castro nos xuizos realizados contra os asaltantes ó Cuartel Moncada en 1953.
Como avogado, permitíuselle a Fidel realizar a súa autodefensa. Este alegato dunhas 60 páxinas volveuse célebre e converteuse en libro.
É un dos textos máis destacados da historia revolucionaria. De forma moi clara, Fidel fai unha análise de como se estaba a celebrar o Xuízo contra os asaltantes e as contínuas presións da tiranía de Batista; Caracteriza brevemente a situación socioeconómica de Cuba durante os últimos anos (Fidel estivera illado durante a súa preparación da defensa, é moi interesante ver como é capaz de aportar datos bastante concretos sobre desemprego ou pobreza sen comunicación co exterior). Critica moi duramente a posición tomada polo Goberno unha vez os guerrilleiros deciden retirarse, producíndose máis de 70 asasinatos durante unha semana sen proceder a detención algunha (sen dúbida esta parte é a máis intensa: como narra torturas por parte do exército ou asasinatos que despois se quixeron encubrir como suicidios). Por último, defende legalmente os seus actos sobre a Constitución cubana de 1940, e explica o seu programa político, baseado en 5 puntos básicos.
Libro clave para coñecer o proceso revolucionario cubano e a posición do seu máximo dirixente. É unha moi boa forma de ver a capacidade intelectual de Fidel Castro, independentemente da ideoloxía de cada un.
Moi recomendable!

Publicado en Personaxes Históricos, Historia de Cuba, Libros | 1 comentario »

22. Septiembre 2009 by Outes.

Xa teño o meu permiso de Residencia!! Así que a partir de agora, como reza o artigo 34 da Constitución de Cuba, teño iguais dereitos e deberes que un cidadán cubano! Yujujuuu

Publicado en Trámites | 6 comentarios »

21. Septiembre 2009 by Outes.

Fai unha hora que cheguei do Concerto pola Paz sen Fronteiras. Son as 21:25 da noite, e estou totalmente destrozado.
Todo o país estaba mobilizado para este concerto: autobuses dende todas as provincias, liñas especiais na propia Habana, rúas cortadas…Incluso na miña Beca cambiaron o horario do comedor para poder comer ás 11 da mañá e cear ás 9 da noite, e así non perder nada do concerto! Ver resto de la entrada »

Publicado en Música | 7 comentarios »

21. Septiembre 2009 by Outes.

Esta semana houbo no cine Chaplin un ciclo de cine indio. Como teño clases tamén pola tarde, non puiden ir a todas as películas, pero estiven por alí 2 días. O cine Chaplin adícase a poñer ciclos semanais: a semana pasada foi de cine mexicano (entereime o último día e por eso non puiden ir), e para a semana serán todo películas gañadoras de Globos de Ouro entre os anos 79 e 89.
As 2 películas que vin foron “Vamos, India!” e “Dhoom 2″. Espero que non todo o cine indio sexa así, porque deixaría moito que desexar! Unha pequena sinopse:
Vamos, India!: Un fracasado xogador de hockey consigue adestrar á selección nacional feminina, un equipo que nunca chega a nada. A misión é conseguir chegar ó Campeonato do Mundo e non quedar últimas.
Unha parvada de película, con algún detalle divertido, pero que non pode aportar moito máis.
Dhoom 2: Un ladrón adícase a roubar os tesouros máis preciados de diversos países. Pero un detective de Mumbai intentará impedirllo, comprando a unha ladrona para que traballe con el.
Esta película sí merece a pena vela. Se vos gustou Transporter, e queredes ver como se paran balas cun skate, ou como disfrazarte de Raíña de Inglaterra en 2 pasos, non podes perdela. Non sabía se rir ou chorar no cine, vaia 2 horas de tumor que pasei alí dentro.
O máis interesante de ir ó ciclo foi coñecer o propio cine e a actitude dos cubanos vendo películas.
O Chaplin só ten unha sala, pero que é enorme. As butacas son de bastante mala calidade, e non hai moito espacio entre unha persoa e outra para o reposabrazos. Faino moito máis interesante para ver como actúa a xente. A pantalla é a máis grande que vin nunca, e realmente pode chegar a ser acolledor.
Se dalgunha forma hai que definir ós cubanos no cine, é esta: non calan. Realmente desesperante estar nunha sala chea. A xente non para de rir, berrar, falar co que ten ó lado ou ca propia pantalla…Incluso hai quen fala polo móbil no medio da película! Non sei se era porque as 2 películas eran malas (estiven noutra película fai un par de días e a xente estaba máis calada), ou porque son así sempre. Para min foi un alivio que a xente as montara tanto, porque as películas deixaban que desexar, pero se se comportan así nunha boa película pode convertirse nun martirio estar alí dentro.
Un aspecto positivo é que practicamente todo o cine está en Versión Orixinal subtitulada. En caso de estar doblada o máis normal é unha doblaxe mexicana, e moi, moi poucas veces verás unha película en español de España (de feito, a xente normalmente comenta: “Esa película vina con acento español, que desastre!”. Non están acostumados, e nótase cada vez que falas diso!). No ciclo de cine indio todas as películas eran en indio subtituladas ó español (uns subtítulos bastante malos, por outra banda…); sen embargo nunha película franco-estadounidense que vin a semana pasada (en inglés) os subtítulos estaban perfectos.
Polo demáis, o prezo dunha entrada é de 2 pesos cubanos (ó cambio, 0.08€), polo que todo o mundo pode ir sempre que lle apeteza. De feito, moita xente vai só ver o principio, e se non lle gusta levántase e marcha. En Dhoom 2 máis de 20 persoas xa se levantaran antes de rematar os créditos do comezo.

Publicado en Cine | 1 comentario »