Sistema monetario cubano

O sistema monetario cubano é moi particular. É o primeiro país no que estou que traballa con 2 moedas de forma normal. A raiz do Periodo Especial, que comezou en 1993 - 1994 (desencadeado pola caída do Bloque Socialista Europeo), Cuba tivo que facer fronte a unha crise estrutural moi dura: dun día para outro perdera o 95% das importacións e máis do 90% das exportacións. Como medidas esenciais levou a cabo severos recortes en diversos campos, abriuse ó turismo, e permitou a utilización de dólar en terreo cubano, entre outras medidas.

O que nos interesa agora é a aparición do dólar no sistema. A partir de 1993 pasan a funcionar simultaneamente o peso cubano e o dólar estadounidense. Determinados sitios funcionaban en dólar e o resto en peso. O que se quería con este proceso era recaudar diñeiro a través dun elevado marxe de beneficio no tipo de cambio interno (un 10% no cambio de dólar a peso), que se estaba perdendo nun crecente mercado negro, á vez que se buscaba obter dólares dos estranxeiros e dos cubanos que recibían elevadas remesas e conseguían un grande poder adquisitivo. O resultado disto foi que o goberno yanki veu a posibilidade de desestabilizar a economía cubana: unha elevada monetización en dólares do sistema cubano podería colapsar o sistema; ó mesmo tempo, os yankis bloquearon todos os dólares que saían de Cuba, polo que o goberno cubano quedeu sen unha divisa de referencia ca que comerciar no exterior do país.

Como consecuencia disto, o goberno aumentou o gravamen no tipo de cambio do dólar ó 18%, intentando así reducir o número de divisa entrante. Sen embargo, a situación volveuse insostible, a divisa resultaba inservible no comerio exterior e a nível interno producíase un comercio para capas enriquecidas en dólares mentras o peso perdía valor a pasos axigantados (o valor do peso en 1989 era 25 veces superior ó de 1994). Así, a situación deu lugar a unha inversión na pirámide de renda: un taxista que só fai carreiras do aeroporto á cidade cobraba uns 25 dólares por viaxe, mentras o salario estatal dun médico non superaba os 35 – 40 dólares mensuais [Uns 700 pesos cubanos]

Nesta situación, o 8 de Novembro de 2004 o dólar prohibiuse como moeda na rede de tendas estatais, sendo substituída polo peso convertible (coñecido como C.U.C.). Con isto conseguiuse obter unha divisa válida no comercio exterior sen que os yankis puideran facer presión sobre ela, pero os problemas internos mantivéronse: as tendas só venden en CUC e os salarios mantéñense nuns niveis moi baixos (nos últimos anos estanse producindo aumentos de salario moi importantes, pero dende logo non chegan a un nivel nen semellante ó de 1989).

Polo tanto, a dualidade monetaria dá lugar a unha importante recaudación que é vital para o sistema cubano, pero ó mesmo tempo crea a contradición interna no sistema de comercio, onde quen non recibe remesas ou traballa de cara ó turismo ten un salario moi baixo. As reformas económicas que se están a tomar ca chegada de Raul ó poder (aínda que se atopen agora en standby), posiblemente irán encamiñadas á supresión dos CUC, aínda que non parece que isto vaia ocorrer no curto prazo. O que sí é seguro é que este será un tema capital de cara a reformas económicas profundas, e máis agora ca perfecta ocasión cas novas alianzas do ALBA.

É moi importante dicir que a miña visión sobre Cuba é aínda moi, moi limitada. Vou lendo xornais, preguntando a xente, e agora informareime tamén na Facultade, pero seguro que é moi fácil atopar análises máis profundas que a que acabo de facer eu aquí, que no fondo son un estudante que leva no país 9 días.

A medida que vaia tendo máis información na cabeza tentarei ir aportando mellores análises do que vou vendo.

Esta entrada ha sido enviada el 4. Septiembre 2009 a 17:53 y ha sido registrada en Economia. A través del RSS 2.0 feed podrá acceder a las respuestas. Puede dejar una respuesta o realizar el trackback desde su sitio web.