Conferencia de Néstor Kohan e Bernard Cassen

Con motivo do 31 Festival de Novo Cine Latinoamericano (escribirei del cando remate), celebrouse esta fin de semana un ciclo de conferencias que levaban por título “Estados Unidos y Latinoamerica: lo que fue, lo que debiera ser y lo que va a ser”. Na xornada do Sábado presentaríase un panel de 4 persoas, entre as que destacaban Néstor Kohan (Arxentina), e Bernard Cassen (Francia)
A charla tivo moitísima polémica, así que vou explicar un pouco por riba do que falaron e a ver se debatimos un pouco, que para iso está o blog.Néstor Kohan é un teórico marxista arxentino, que ten algunhas das máis importantes publicacións sobre a posición de América Latina no capitalismo internacional e a teoría marxista vista dende o seu continente. Conta con obras tan relevantes como “Marx en su (Tercer) Mundo. Hacia un socialismo no colonizado”, “Gramsci para principiantes” ou “Che Guevara, el sujeto y el poder”
Bernard Cassen, marxista francés, ex director de Le Monde Diplomatique e membro fundador de ATTAC, é un dos máis importantes cerebros do movemento altermundialista europeo, con moita implicación na realización de eventos como o Foro Social Mundial.
Durante a charla chegou á sala Alfredo Guevara, organizador do Festival, e un dos máis importantes cadros da Revolución cubana: parella durante moitos anos de Haydee Santamaría (unha das moncadistas, e muller fundamental na historia de Cuba) e membro activo do Partido Comunista de Cuba e do propio goberno cubano. Foi Alfredo Guevara quen lle presentou a Salvador Allende ó Che, cando o primeiro era senador en Chile.
Realmente dixéronse moitas cousas durante máis de 3 horas, pero quería centrarme en particular nunha: o esgotamento dos Foros Sociais como mecanismo de organización do movemento altermundialista. Limitación que compartiron Néstor Kohan e Bernard Cassen: a non intervención de movementos políticos no FSM. Por outra banda, Néstor Kohan creou a polémica: é necesario incluir tamén movementos político-militares.
A súa postura: hai múltiples casos nos que non existen posibilidades de acción “democráticas”, polo que as capas populares necesitan realizar un movemento armado para ser escoitados. Polo tanto, negar a estos grupos a participación de movementos de esquerda anticapitalistas (véxase o FSM) é, segundo as súas palabras “una concesión al mcarthismo”. O sistema o que fai é chamar terrorista a todo movemento armado, pero sempre é así mentres este movemento armado non triunfa: os palestinos son terroristas, o Frente Polisario é terrorista, os irakies ou afganos que loitan contra a ocupación son terroristas, as FARC son terroristas (importante para despois); pero tamén foron terroristas, até que triunfaron, o movemento de liberación nacional en Arxelia ou Agostinho Neto en Angola, e, por suposto, Fidel Castro era un terrorista en 1953 despois do Moncada. Ademáis, estos movementos non só forman parte da periferia, se non que hai conflictos armados tamén no centro: o movemento abertzale en Euskadi.
Ó escoitar isto, Bernard Cassen levantouse e colleu o micrófono para dicir: ETA non é un movemento armado, é un grupo terrorista que nada ten de grupo de esquerdas, se non que representan un nacionalismo radical, que para nada se asemella ó movemento cívico-social que eu represento, e non podo sentarme a escoitar a súa opinión. España é unha democracia “formal”, polo que hai vías diferentes da armada. Ademáis, a inmensa maioría do povo vasco non apoia esta loita
Néstor Kohan retoma a palabra: Estamos seguros de que España ten unha democracia “formal” que permita outras vías de loita? Recordemos que en Euskadi ilegalizan ó 3º partido político en número de votos, que é un movemento civil, así que apoio popular existe; tamén ilegalizan xornais e organizacións xuvenís, e existen torturas. A Guardia Civil tortura a presos hoxe en día. “A estas horas, mientras nosotros hablamos, en Euskadi está siendo torturada gente”. O Estado español creou os GAL para asasinar sistemáticamente supostos terroristas. [Agrego: non comentou que se prohibiu certo referendum que nada tiña que ver co movemento abertzale]
Aquí falou, se non me equivoco, Roberto Regalado, un profesor cubano: non podemos olvidarnos da importancia dos movementos armados, que moitas veces son a única vía de loita. Ademáis, moitas veces son estos grupos quenes buscan procesos de diálogo, non podemos olvidar que as FARC crearon un movemento político que logrou (se non me equivoco), 17 parlamentarios, e os seus 2 candidatos presidenciais, e 5000 militantes foron asasinados durante o proceso (5.000 militantes de base asasinados!). Até que punto non é xustificable a violencia armada das FARC? [Hai que dicir que os cubanos teñen un enorme problema cas FARC, xa que teóricamente as FARC teñen un modelo moi similar ó que foron as FAR cubanas durante a guerrilla. Fidel fai anos xa dixo que non apoiaba ás FARC, pero aínda así segue sendo moi complexo negar o que ti fixeches nun momento, por moito que na actualidade o ELN e as FARC apoien o tráfico de drogas para conseguir fondos]
Bernard Cassen estábase botando as mans á cabeza, pero non volveu falar. Aquí intervén Alfredo Guevara (para que vos imaxinedes, é un home duns 70 e moitos anos, en silla de rodas, sumamente elegante e que fala con moita calma e algunha dificultade). Non buscou defender ningunha postura, simplemente dixo que se estabamos falando de radicalidade os máis radicais foran os cubanos, que venceran ó exército de Batista, tomaran o Goberno, o Poder (que para nada son o mesmo) e realizaron os cambios que o povo pedía sen rendirlle contas a ninguén; agora, se Néstor Kohan simplemente chamaba mcarthista a todo o que non pensaba coma el, el era o máis extremista de todos, e non valía a pena seguir discutindo.
Néstor Kohan quedou un pouco descolocado no momento, pero dixo que el non estaba dicindo que ninguén fose mcarthista, se non que era unha concesión, que os mcarthistas non eran outros que os Estados Unidos.
Así rematou o debate. Opinións? Un premio ós 3 primeiros en contestar!
PD. Ó rematar a charla, fun a xunto Néstor Kohan, para que me firmara un libro del que estou lendo “De Ingenieros al Che. Ensayos sobre el marxismo argentino y latinoamericano”, e como viu que era estranxeiro preguntoume de onde era. Cando lle dixen que era de Galiza alegrouse todo e dixo “Tenemos allí a los compañeros de Primeira Linha!”. Pero que teñen con América Latina os de Primeira Linha!? Xa é a 2ª vez!

15 respuestas para “Conferencia de Néstor Kohan e Bernard Cassen”

  1. Duarte dice:

    É un tema complicado…

    Concordo con que a vía dos Foros Sociais está esgotada. Falta artellar un instrumento político que permita acadar o poder. Esta reflexión non é só de Bernard Cassen, está compartida por moitos fundadores do FSM.

    Sobre o dos grupos armados…eu son moi escéptico coa viabilidade da violencia política en grande parte do mundo. Desde logo en Euskal Herria considero que é un atraso, por moito que diga o esquerdista Néstor Kohan.

    O de Primeira Linha é porque o anos pasado (ou hai dous, non lembro), Kohan estivo nas xornadas independentistas. Estes traballan máis nas relacións internacionais que en ser respetados polo seu propio pobo.

    Unha aperta moi forte Hadri!

  2. Jose dice:

    Non podo estar dacordo co que dí Néstor Kohan. De feito, nos países máis democráticos, a via da loita armada nin se plantexa, tanto dende a esquerda, como desde a dereita. Sí se dá, sin embargo un “terrorismo de estado”, e en Espña temos os GAL de Felipe Gonzalez para demostralo.Nos países “menos democráticos”, sí pode existir ese fenómeno.
    Hoxe en día, mentres existan cauces democráticos para expresar as ideas, ese debe ser o marco de actuación. A ilegalización de forzas “política”, como HB, débese o seu posicionamento de NON REXITAR A VIOLENCIA para conquerir obxetivos políticos (lexítimos, pero dende o punto de vista político, nunca con violencia.
    Dende a constitución e a día de hoxe, os cauces políticos están abertos na nosa sociedade, sexa estatal ou galega.
    De todalas maneiras, a primeira cousa que debe facer unha organización, é conquerir o suficiente apoio popular para facer posible o seu ideario político, no marco de xogo que nos marcamos para levalo a cabo (gústenos máis ou menos ese marco político). Moita xente en Galicia e no estado español, sufreu moito (incluso ca morte), para poder ter un marco político de actuación, do que disfrutamos neste momento.

  3. Laura dice:

    Coido que o da relación Primeira Linha-Cuba é máis ben pola “Brigada Galega Fuco Gomes”, e de aí o da participación nas xornadas independentistas.

    E o tema da loita armada… Non podo ter unha opinión xeralizada! No contexto vasco, creo que ETA está bastante desfasada (de feito, non hai máis que ver as últimas iniciativas da esquerda abertzale a respecto da súa liña de actuación)… pero polo demais estou totalmente de acordo co “esquerdista” Néstor Kohan. O Estado Español non é unha democracia, e a Lei de partidos é un claro exemplo. Non hai máis que ir ás últimas eleccións europeas e ver a tentativa de ilegalización de Iniciativa Internacionalista (si, evidentemente, tiña que dicilo…!) para darse conta de que o criterio que se segue para decidir se un partido é ou non legal é de coña!
    Con respecto ao comentario anterior… Considero que o marco da Constitución española é realmente pobre como para conquerir determinados obxectivos políticos. Todxs estamos de acordo en que mellor iso a nada, pero non implica que debamos aceptalo e asumilo sen máis. Dito de outro xeito: o feito de que moita xente morrera na loita por unha xornada laboral de 8 horas non implica que deban deixar de existir os sindicatos… Ademais, a entrada nese tipo de xogos é bastante perigosa, e pode acabar levando a determinadas forzas cara posicións de asimilación polo Estado (parafraseando a Otegi…).

    En fin… que non me enrollo máis! Mañá mándoche mail, prometido!! :)

  4. Outes dice:

    @Duarte: Como alternativa ós FSM Chávez lanzou a V Internacional. Era necesario algo así para crear un movemento socialista internacional. Agora, quen vai participar na V Internacional? Os membros do ALBA e xa? Porque espero que non se faga unha internacional con Lula ou co PRI, porque se non vai ser a Internacional máis amarela da historia! Fálase dun acordo de mínimos, unha internacional “antiimperialista” ou “antineoliberal”, e aí das espazo a xente que é de todo menos socialista! Pero ese é un problema que xa existía cos FSM…
    @Jose: Efectivamente, HB non rexeita a violencia armada de ETA, pero os grandes partidos estatais non rexeitan tampouco a violencia da Guardia Civil…Non sei até que punto ten xustificación unha cousa e non a outra. A Constitución garante uns mínimos, pero dende logo deixa moito que desexar. O caso do referendum que quixo facer Ibarretxe é paradigmático! O problema do marco que nos marcamos é que en Euskal Herria ese marco foi imposto, porque votaron non á Constitución…Ese non é o caso do resto do Estado, pero dunha forma ou outra, en Euskal Herria o marco foi imposto. Agora, dirixir a loita armada cara obxectivos civiles non ten moito xeito, e así lle vai a ETA, que o que fai é perxudicar máis que axudar no contexto político vasco.

  5. Duarte dice:

    Só un apunte, O PRI é un partido chunguísimo.

  6. Jose dice:

    Contestando a Laura: Cómo vas ter unha opinión xeneralizada, terás a túa opinión, ou estás esperando a que alguén te marque as directrices para saber o que tes que dicir.
    Chamar “desfasada” a unha organización terrorista, é cando menos, non coñecer os seus métodos de actuación e a súa base política-terrorista. Desfasado é unha camisa ou un pantalón, unha organización terrorista, que utiliza as bombas para matar inocentes como medio de actuación, non está desfasada, é unha organización criminal e cobarde.
    Dicir que “o estado español, non é unha democracia”, é saltarse varios pobos. Cómo querías que fose a democracia en España, logo. Criticar por criticar, cando xá se ten a liberdade e non se vivíu en dictadura, é moi fácil. Tiñas que haber estado nos momentos duros, sin liberdade ninguna, para saber o que tés agora.
    A iniciativa de ilegalizar partidos que non rexeitan a violencia, ten que quedar clara en todalas eleccións. Si alguén, por moi en posesión da verdade que se crea, quere manifestar as súas ideas por métodos que non rexeiten a violencia, queda fora do marco das ideas e polo tanto do marco democrático.
    Os criterios para facer que unha lei sexa ou non legal, os dan as maiorías no parlamento e os xuices no tribunal constitucional.
    A constitución española, permite conquerir todolos obxetivos políticos, o caso é ter as maiorías suficientes para lévalo a cabo: ESO É A DEMOCRACIA.
    Ninguén acepta e é sumiso totalmente, a constitución. Podemos ser os máis críticos con ela, pero debemos acatala, pois é o marco no que nos movemos. Dende logo que pode ser modificable e mellorable. Incluso podería facerse outra. Pero eso require do consenso dos partidos políticos. Eso volve a ser DEMOCRACIA.
    Qué ten que ver a loita polas 8 horas, co paso dunha dictadura a unha democracia? Qué ten que ver unha organización terrorista cos sindicatos? Por favor, falemos con rigor.
    O que de verdade é perigoso, e columpiarse nuha línea vermella e incluso traspasala, cando nin se sabe o que se sufreu para ter o que temos e cando se frivoliza sobre o que suporía unha organicación que estivese pola loita armada.
    Contestando a Adrián: falar a estas alturas da “violencia da Guardia Civil”, e comparalo con poñer un coche bomba nun aeroporto e matar a dous inmigrantes, paréceme unha falta de sensibilidade importante. Si existe ese tipo de violencia, e pode que sí, as leis que nos conferimos, teñen mecanismos de depuración deses individuos. Neste estado: un ministro do interior estivo na cárcere, o seu secretario de estado, tamén, e o presidente dése goberno, librouse poñendo a misma persoa como ministro de interior e de xustiza. Pero as leis fucionaron. Xente corrupta e xente malvada, aina en todos los gremios.
    Comparar a Ibarretxe, co que estamos comentando, está fora de lugar. O parlamento de Euskadi fixo unha folla de ruta, de forma democrática, e nos guste ou non, de forma democrática, foi derrotada. De feito, o seu plantexamento non debeu ser moi eficaz, pois agora, en Euskadi, goberna o PP e o PSOE, o que indica, que os seus plantexamentos, democráticamente, foron rexeitados.
    Poñamos os pes no chán, xuzguemos os feitos e valoremos de verdade o que temos. O tempo, acaba poñendo a cada un no seu sitio.

  7. xaime dice:

    Para Jose: Eu non creo que deban ilegalizar un partido político polo feito de “non condenar a violencia”, e todo caso terían que ilegalizar un partido por exercer esa violencia. Paréceme moi triste e lamentable que haxa a xente a día de hoxe que lle pareza que o de ETA ten xustificación, pero igual de triste me parece que o PP se negue a condenar a violencia franquista e que en moitos casos se neguen a retirarlle moitos honores que lle foran concedidos a Franco en moitas cidades do Estado español, nas que aínda sigue sendo “fillo predilecto”. Tamén me parece igual de triste que se neguen a condenar e que sigan xustificando que o Estado español apoiara a guerra de Iraq, unha guerra que non contou co apoio da ONU na que morreu moita xente inocente, igual que eses dous inmigrantes que morreron en Barajas.
    Entón que pasa?? que tamén terían que ilegalizar o PP??
    E iso por non falar do partidos de extrema-dereita que se adican a publicar nas súas páxinas web como quedan pola rúa para facer “caza de inmigrantes y maricones” e zoscarlles, a eses partidos tampouco os ilegalizan.
    Tampouco ilegalizaron ao PSOE cando tivo a boca caladiña e se negou a condenar a violencia israelí en Gaza, onde morreron moitos nenos pequenos (irían a por eles porque terían medo de que se converteran en futuros terroristas) Non condenaron a violencia israelí, pero aos palestinos ben que os chamaron terroristas.

    A violencía só é mala cando son os vascos os que non a condenan e por iso hai que ilegalizar partidos, pero cando son os outros os que non a condenan entón non pasa nada. Por un mesmo feito ilegalizan a un partido, pero non a outro.

    No que dis do Referéndum de Ibarretxe discrepo un pouco, é certo que é un plan derrotado, pero non derrotado democraticamente. Se non tivesen ilegalizado á esquerda abertzale vasca de seguro que non estaría gobernando o PSOE coa axuda do PP no País Vasco. E recórdoche que o que pretendía Ibarretxe era facer un Referéndum non vinculante antes das últimas eleccións autonómicas vascas, para que o pobo vasco dera a súa opinión, pero que finalmente lle prohibiron levalo a cabo, ISO NON É DEOMOCRACIA.

  8. Jose dice:

    Para Xaime:
    Eu en ningún momento falei de ilegalizar ou non o PP, ou o PSOE. Persoalmente paréceme moi mal o que fixo o PP e o PSOE, nos exemplos que pos. !!!Eu non falei deso e podo estar dacordo¡¡¡¡
    O da guerra de Irak, os israelitas e os palestinos, é meclar churras con merinas. Falábamos do terrorismo e da violencia armada nun contexto democrático.
    No que respecta o plan de Ibarretxe, discrepo totalmente: un parlamento decidiu unha cousa e outro parlamento decidiu outra. O final, o que ten a razón é o pobo (ou si perden os nosos, eso non vale), e o pobo decidiu que gobernaran o PP e o PSOE. (Con esquerda abertzale ou sin ela).

  9. Laura dice:

    A ver… Debín de expresarme mal, porque creo que se malinterpretaron algunhas cousas. Así que, aclároo.

    En primeiro lugar, co de non ter unha “opinión xeralizada” refirome a que non podo ter unha opinión xeral sobre o tema, é dicir, non podo ter a mesma opinión sobre a loita armada en todos os contextos socio-políticos do mundo. Non é que non teña unha opinión propia, porque coido que teño a suficiente capacidade intelectual como para pensar por min mesma sen ter que recibir directrices de nada ou ninguén.
    En segundo lugar, califico a ETA como desfasada por non saber adaptarse aos novos contextos que lle foron xurdindo ao longo da historia. Non defendín esa organización en ningún momento.
    En terceiro lugar, a que se salta varios pobos é a democracia española. Concretamente o dereito á autodeterminación deses varios pobos que se salta.
    Son plenamente consciente do que foron os tempos da ditadura franquista, malia a non telos vivido. Porén, tamén son consciente de que houbo moitas persoas que si que viviron eses tempos, incluso máis activamente que calquera dos que poidan ter comentado neste blog, e que opinaron daquela e seguen opinando agora que o modelo actual (por aquel entón proxecto) do Estado español non é unha democracia.
    E, xa por último, cando falaba de dous xeitos de facer política e de non aceptar o maco constitucional como panacea de todos os males, falaba implicitamente (e, sen dúbida, debín de telo feito explícito, porque si daba lugar a confusión)de dúas formas de facer política como poden ser a do PNV e a da esquerda abertzale; non das organizacións terroristas fronte aos partidos políticos.

  10. Outes dice:

    Satisfación parcial pola miña parte! Por primeira vez consigo un “minidebate” no blog, o cal é un éxito! Sen embargo, nin 5 comentarios tardamos en tirarnos coitelos á cabeza uns ós outros. Por favor, suprimamos as maiúsculas (non me gusta que a xente berre no meu blog), e discutamos con argumentos, que é como podemos convencer ós demáis.
    @Duarte: Si, o PRI é un partido realmente chungo! Pero foi o único que se portou ca Revolución cubana no seu momento…
    @Jose: Non creo que un argumento sexa dicir que non vivimos a ditadura. Evidentemente, non a vivimos, pero non por eso deixamos de saber o que había. E que na ditadura fora todo unha merda, e que agora as cousas estean mellor, non é motivo como para desautorizar un argumento en contra da situación actual. Hai que seguir mellorando as cousas, e non pensar que porque están mellor que antes xa está ben. Eso é un pensamento estatista e totalmente ahistórico.
    A Constitución española non permite conseguir todos os obxectivos políticos, neso estou dacordo con Laura, comezando polo Dereito de Autodeterminación. O nacionalismo vasco tivo a maioría absoluta moito tempo e non se lle permitiu acadar os seus obxectivos tendo as maiores maiorías posibeis. Igual sucedeu en Catalunya durante moito tempo
    Sobre acatar a Constitución, podemos dicir que “España ten que acatar a Constitución”, porque maioritariamente a apoiou. Pero Euskadi ten que acatala? Se eles votaron non, impuxéronlla totalmente! O marco no que Galiza se move ten unha “lóxica democrática” (por chamarlle dalgún xeito), porque votamos SI á Constitución, supoño que ninguén nega iso hoxe en día; sen embargo en Euskadi a situación non é así.
    Por suposto que comparo a violencia da Garda Civil cos atentados terroristas. ETA desautorízase a sí mesma no momento en que asasina civís desarmados. Pero por suposto que a Garda Civil dá o mesmo noxo que eles cando secuestra (si, secuestra) a “presuntos terroristas” e tenos incomunidados durante días e realiza torturas con eles. Falando de memoria, recordo o caso de Unai Romano, supoño que se se busca un pouco por Internet xa se atopa información sobre o que lle fixeron. Existen canles xudiciais para evitalo? Pois a esos Gardas Civís non os meteron na cadea! E mesmo ti dis: “e o presidente dése goberno, librouse poñendo a misma persoa como ministro de interior e de xustiza.”, pois iso significa que as leis non funcionaron precisamente ben! Agora, a cuestión é que é moi positivo que metan no cárcere a “un ministro do interior […] e o seu secretario de estado”. Pero non é motivo dunha satisfacción total, deberíase seguir traballando nesas leis para que tamén vaia ó cárcere o presidente do goberno, e non teña a posibilidade de librarse como fixo Felipe González. Volvemos á cuestión de que as cousas deben mellorarse e avanzar.
    Dende o meu punto de vista, eu vexo a mesma violencia dun lado que do outro, e rexeito tanto a unha coma a outra. E opino que ETA é unha organización terrorista totalmente anacrónica e estúpida para o momento histórico actual, ó mesmo tempo que opino que as forzas do estado exercen de represoras.
    Por outra banda, “a folla de ruta do Parlamento de Euskadi” non foi derrotado de forma democrática, porque o referendum que se quixo facer foi ilegalizado. Ilegalizar algo que se lle pregunta ó povo! Soberana estupidez!
    @Xaime: Estou totalmente dacordo co teu argumento. Aplícase unha dobre moral ca violencia constantemente. Dende logo, é patético que nas últimas autonómicas vascas a 4ª forza fose o voto nulo, e nas europeas fose a 3ª forza. Si, HB ten maior apoio popular que o PP, sen embargo o segundo ten a chave do goberno e o primeiro nin pode participar.
    @Laura: dicir que ETA está desfasada por non “adaptarse ós novos contextos” parece indicar que debería manter a súa actitude armada, pero doutro xeito. Non podo estar dacordo con iso, porque dun xeito ou outro ETA supón un freo total ó conflicto vasco

  11. Laura dice:

    Ai, dios…! A min a palabra “desfasada” parecíame clara, pero xa vexo que é un rollo persoal! xD Retíroa e acepto a túa definición “totalmente anacrónica e estúpida para o momento histórico actual”. :)

  12. Jose dice:

    Estou dacordo con non usar maiúsculas…..tamén co de non tirarnos cóitelos……pero gustaríame puntualizar (con ideas):
    Estatismo: “Tendencia que exalta el poder y la preeminencia del Estado sobre los demás órdenes y entidades.
    Tendencia política partidaria de la supremacía e intervención del Estado en todas las actividades del país”.
    No estado español, existen tres poderes: o lexislativo o político e o xudicial.
    Ahistórico: “pref. que significa ‘privación’”. Todo lo exposto por mín, con argumentos, e parte da historia.
    O dereito de autodeterminación en Galicia, o solicita o 15% da poboación (nas últimas eleccións, por desgracia o 9% e baixando). Si de forma democrática, se consigue o 51%, podería plantexarse doutra forma a reivindicación, pero sempre dentro dos cauce democráticos.
    Memtras estemos no Estado Español, por maiorías, cada unha das CCAA deben aterse o xogo democrático establecido. Que é inxusto, sí. Que é democrático, tamén. Que está mal: que cada un pensé o que queira, pero que respete primeiro as ideas dos demáis, e segundo as normas marcadas previamente para xogar a este xogo da democracia.
    O Xoven vasco Unai Romano: estivo entre o 6 e o 11 de setembro do 2001, incomuncado en mans da garda civil, período no que tivo que ser hospitalizado debido as torturas sufridas nos interrogatorios, según describe en Gara, él mesmo. Evidentemente, ninguén con sentido común, pode estar dacordo con este tipo de actuacións, pero sigo insistindo que unha actitude mala non se pode corresponder con outra actitude peor. Existen cauces democráticos para poder exercer os nosos dereitos e todos sabemos de gardas civis expedientados e expulsados do corpo por cometer actos fora da lei.
    A satisfacción total en democracia, é difícil de conquerir. Sempre decimos que eleximos o menos malo de todos.
    Dende logo que estou dacordo en que as cousas deben mellorarse e avanzar. O caso é saber cara a onde e non retrotraernos a épocas que todos e todas queremos olvidar.
    Tamén estou dacordo no que dís do referéndum. Nunca se lle debe ter medo o pobo cando este fala.

  13. Outes dice:

    @Jose:
    Bueno, podemos poñernos con definicións:
    Estatismo: tamén pode proceder de “estático”, que era ó que eu me refería.
    Ahistórico: (ou antihistórico) na corrente de pensamento marxista, negación do principio de constante cambio e evolución da sociedade.
    O teu argumento de que “como antes estabamos peor, agora non podemos protestar” paréceme totalmente estático e ahistórico
    Polo demais, totalmente de acordo en todo, excepto no de “todos sabemos de gardas civis expedientados…”. Tamén todos sabemos de gardas civís non expedientados!

  14. Jose dice:

    En ningún momento do meu argumentario dixen “que non podemos protestar”. De feito, grazas as “protestas” (normalmente en forma de voto), cambian moitos gobernos e por ende, moitas políticas.
    O de ahistórico, volve a estar fora de lugar. A historia me remito.
    O que non sabemos e a de un membro da banda terrorista ETA “expedientado”. Si non comulgas con eles/as, mátante: Yoyes.

  15. Jimmy dice:

    Vaia, vaia. Levaba moito tempo sen pasar por aquí e hoxe retomei a lectura dos posts máis antigos e antes de nada téñoche que agradecer todas as experiencias que compartes. Non podo deixar de pensar que todo o que estás vivindo en Cuba vaite ensinar moitas cousas, o cal é realmente bó.

    Por outra banda, o tema da conferencia da que falas aquí interesoume moito. Deixando de lado a problemática do terrorismo de ETA e da esquerda abertzale que xa foi suficientemente debatido, interesoume a propuesta de Kohan de abrirlle as portas ós grupos armados a eventos coma o FSM. Estou definitivamente de acordo con él en que moitas veces a única maneira que lle queda ó pobo de ser escoitado é a loita armada, e que ao longo da historia esa loita armada precisamente foi quen de lograr moitas conquistas sociais. Pero paréceme esaxerado dicir que negarlles a participación a este tipo de foros sexa unha concesión ao mcarthismo. En todo caso é unha concesión obrigada, penso eu, se se quere gozar de certo grado de recoñecemento das ideas que alí se expoñan e difusión nos medios e na sociedade.

    Ala, non me enroio máis, espero que non haia moitas faltas, que facía tempo que non escribía tanto en galego. Un abrazo moi grande e sigue a disfrutar da vida por alí e de todo o que vexas! Qué tal por Machu Pichu? Ciao!

Dejar una respuesta