Vocabulario cubano (I)

18. Diciembre 2009 by Outes.

Dende fai un tempo tiña pensado facer un post así con algúns cubanismos, que me trouxeron máis dun problema no seu momento
Yuma = estranxeiro: Cando falan dos estranxeiros utilizan a palabra “yuma”. Non teño nin idea de onde vén, pero eu son un yuma. Para falar dos Estados Unidos moitas veces din o Norte, así que a primeira semana, até que me din conta, cando alguén dicía “Eu coñezo a un que marchou ó Norte” pensaba que o tipo marchaba cara Noruega ou Suecia. O eurocentrismo ten esos problemas!
guajiro = campesino: Durante as guerras de independencia a maioría dos combatentes eran traballadores do campo, e tamén os que loitaban con máis dureza. De aquí que os yankis rematasen por chamalos “war hero”. En cubano eso rematouse dicindo guajiro
zorra = pilla: Tamén é típico en Galiza dicir que eres un zorro para dicir que eres bastante traste ou pillo. Pero aquí non ten ningunha outra connotación. Foi moi divertido cando un amigo, o mesmo día que coñeceu a Lucía, non sei por que, díxolle “Pero que zorrilla eres”. Case lle rompe os dentes antes de darnos conta do malentendido
beca = residencia: Non sei por que se lle chama beca á residencia, pero a gracia é que un “becado” é aquel que está nunha beca. Aquí non ten sentido falar de becado como a persoa á que o Estado lle dá diñeiro, porque todo o mundo estuda gratis. É un termo importante ó principio, porque moitas veces non sabes moi ben por que utilizas esa palabra, xa que eu son becado porque me paga o Estado e becado porque vivo nunha beca. Dá problemas sobre todo co papeleo.
aragán = fregona: Aquí non existen as fregonas (só vin unha nun hotel unha vez), así que utilizan un pao que parece para xogar ó hockey e ó final poñen un trapo para recoller a auga. A esto chámaselle aragán. Até que me din conta de como se chamaba a merda esa moitas explicacións lle tiven que dar á xente da área sobre paos de hockey e trapos colgando.
guagua = autobús: a xente sabe o significado de autobús, pero nunca, absolutamente nunca utilizan esa palabra. Non sei de onde vén o de guagua, pero é das palabras máis míticas que escoitas en Cuba
¿Que volá, asere? = ¿Como estás, colega?: Esa é a traducción máis parecida que se me ocorre. “Asere” é o que di todo o mundo para chamar a alguén, e utilízase dun xeito semellante a como nós dicimos “tío”. É graciosísimo escoitar estranxeiros dicilo. Un día xogando un partido de fútbol un vietnamita enfadouse cun cubano e comezou a dicir “asere” como 400 veces por segundo para dicirlle que parase de empuxalo. O de “que volá” tampouco teño nin idea de onde saiu, pero tamén está institucionalizado.

Publicado en Vida en Cuba | 2 comentarios »