6. Febrero 2010 by Outes.

Comenzamos cos casos de cancro en nenos: Cuba non pode acceder a produtos necesarios para o seu tratamento (como o isótopo I-125) porque todos os laboratorios que o producen están en mans yankis. O sistema de saúde cubano ten que enviar ó estranxeiro ós nenos con doencia de cancro ocular para realizar a operación, co conseguinte gasto de transporte e do pago ó goberno en cuestión, e os problemas ocasionados ó enfermo e a familia. En casos de cancro óseo, Cuba vese limitada na adquisición de certos tipos de prótesis, en especial aquelas que crecen ó mesmo tempo que o neno e evitan así ter que realizar unha amputación total do membro.
Por otra banda, a imposibilidade de conseguir pezas de reposto para os aparellos estadounidenses impide a súa reparación. Tradicionalmente Cuba conseguiu suprimir este problema a través dunha subsidiaria canadiense da Picker Internacional. A Enmenda Torricelli eliminou esta posibilidade. O 70% dos materiais de diagnóstico do mundo son producidas por empresas de Estados Unidos, polo que Cuba non pode acceder a eles. Algunhas compañías fabrican equipos únicos no mundo, un exemplo deles é a empresa Bayer, que ten prohibido o comercio ca illa. A importación nalgunhas ocasións pode ser realizada dende Europa, cun flete maior e ás veces unha calidade inferior. Un caso paradigmático é o da empresa inglesa de reactivos e medios de cultivo OXOID, que mantiña relacións comerciais con Cuba: ó ser adquirida por capital estadounidense, cesou as súas relacións ca illa. Neste senso, especial problema surxe por novas enfermidades, xa que os medios de diagnóstico moitas veces atópanse en mans unicamente estadounidenses.
Ademais, debemos ter en conta que todas as compras teñen que ser realizadas en mercados moito máis lonxanos que os Estados Unidos, o que inevitablemente supón un incremento dos custos de transporte en todos os produtos. Isto ocorre incluso con publicacións médicas.
A través do PNUD e UNICEF, realizáronse convenios con Cuba para a loita contra o VIH. A empresa Abott negouse a proporcionar os retrovirais. En cifras: a compra a Abott sería de 49.700$, a compra realizada nun terceiro país resultou ser de 280.400$. Un aumento do 600%. A ONG Alliance International comprometeuse a suminsitrar equipos ó sistema de saúde cubano. O goberno yanki impediuno. O paquete contiña instrumental quirúrxico, equipos para a esterilización e de raios X.
Os Estados Unidos non concede visas para cubanos que vaian a capacitarse na Unión, o que impide a profesionais da illa participar en programas de adestramento ou congresos. Esta situación tamén se produce á inversa: os Estados Unidos non deixan que os seus profesionais entren na illa.

Publicado en Imperialismo, Sanidade | Ningún comentario »

25. Enero 2010 by Outes.

A caída do campo socialista europeo supuxo a descomposición de todo o sistema económico cubano: en menos de 2 anos o CAME desaparece, e con el o 90% de importacións e o 85% de exportacións. Os gobernos que surxen nos países ex-socialistas negan os convenios existentes ca illa.
Con esta coxuntura, os Estados Unidos ven a posibilidade real de atacar a Cuba sen que esta teña ningún soporte a nivel mundial (recordemos que só Canadá, China, Vietnam e México manteñen relacións ca illa). Así, prodúcese un recrudecemento do Bloqueo:
O primeiro elemento é a aplicación da Enmenda Torricelli: as filiais de empresas estadounidenses radicadas en terceiros países (e por tanto suxeitas ás súas leis) non poderán comerciar con Cuba; aplicaranse sancións ós países que comercien ca illa, e aumentan as medidas contra o tráfico marítimo cara o arquipélago. O 90% das empresas afectadas pola enmenda eran empresas alimenticias e de medicamentos.
En 1994 realízanse novos ataques: limitación das remesas e complicacións cos viaxes cara a illa por parte de emigrados, política necesaria pola enorme cantidade de “pes secos” que entraron no país.
1996 será o ano de aprobación da Lei Helms-Burton, que se ampliará en 1998: intento de supresión de toda a IED cara Cuba dende o estranxeiro a través dunha política de intimidación a empresas de terceiros países ou ós gobernos destos.

Publicado en Historia de Cuba, Imperialismo | Ningún comentario »

24. Enero 2010 by Outes.

Podemos citar o mesmo 1 de Xaneiro de 1959 como o día no que se inician os ataques económicos de Estados Unidos contra Cuba: neste momento, co triunfo revolucionario, os esbirros da ditadura (e o propio Batista) desapareceron con 424 millóns de dólares en ouro e divisa, que chegaron a bancos norteamericanos. Estos non foron devoltos
Xa nos primeros meses da Revolución a política económica estadounidense cambia con respecto a Cuba: os primeiros feitos concretos son a negación de préstamos solicitados polo goberno a entidades dos Estados Unidos que tradicionalmente tiñan vínculos ca illa.
Sen embargo, o inicio dunha confrontación económica directa podemos ubicalo no 17 de Maio de 1959. A promulgación da Lei de Reforma Agraria supuxo rematar cos grandes latifundistas, o que directamente perxudicaba ós grandes terratenentes da Unión e a escasos grandes propietarios cubanos. Os Estados Unidos utilizan o pago pola expropiación realizada para atacar ó novo réxime. O goberno cubano intercederá para buscar outros modelos de pago ó proposto. Non houbo resposta.

Ver resto de la entrada »

Publicado en Historia de Cuba, Imperialismo | Ningún comentario »

21. Enero 2010 by Outes.

Antes de rematar as clases fixen un pequeno traballo para Historia de Cuba sobre o bloqueo, e ocorréuseme publicalo aquí en pequenos fascículos. O bloqueo sempre é un tema polémico, así que está ben saber cales son as súas dimensións reais. A bibliografía é, esencialmente, o “INFORME DE CUBA SOBRE A RESOLUCIÓN 58/7 DA ASEBLEA XERAL DAS NACIÓNS UNIDAS”, presentado no ano 2004; a “Demanda del Pueblo Cubano al Gobierno de los Estados Unidos por los daños económicos ocasionados a Cuba”, causa presentada por varias organizacións de masas de Cuba (CTC, ANAP, FMC, FEU, FEEM, OPJM, CDR e ACRC) na Sala do Civil e do Administrativo do Tribunal Provincial Popular da Cidade da Habana e “Demanda del pueblo de Cuba al gobierno de los Estados Unidos por daños humanos”, co mesmo formato ó anterior.
1. Antecedentes
Os Estados Unidos comezaron unha política en contra da soberanía de Cuba dende moito antes de 1959. Nunca recoñeceron a República de Armas, e intentaron negociar con España para a súa anexión do arquipélago de diferentes formas, incluída a propia compra do territorio.
Será a partir de 1898 cando se fai máis patente esta política: trala inminente victoria dos rebeldes cubanos fronte a España, Estados Unidos utilizou o autoatentado do Acorazado Maine para inmiscuirse na guerra e así poder controlar os resultados do proceso de paz posterior. Este será un dos momentos máis bochornosos na política estadounidense: a Enmenda Platt da nova Constitución Cubana daba dereito á Unión a intervir directamente na illa. Xa vemos incluso antes do século XX a posición de ataque á soberanía de terceiros países que plantexaba Estados Unidos.
A República en ningún momento puido facer cambiar esta realidade. O conxunto de gobernos corruptos non fixeron máis que perpetuar esta situación, ó traballar en concordancia cos intereses do capital dos Estados Unidos. Sen embargo, sempre que se producía un intento de cambio, a intervención volvíase máxima ó implantar unha ditadura á vontade do propio goberno yanki, en alianza cos poucos cubanos ós que lles beneficiaba a estrutura dependente e neocolonial que existía no arquipélago.
Son ben sabidos os intentos de inxerencia por parte dos Estados Unidos en Cuba despois do triunfo da Revolución en 1959: obviando o bloqueo, do que falaremos a continuación, podemos citar o continuo financiamento ós grupos contrarrevolucionarios, a fallida invasión en Praia Girón, a guerra bacteriolóxica (utilizada tanto para producir catástrofes na economía cubana como para lograr o maior número posible de víctimas humanas), o apoio á disidencia “política” interna e externa e incluso a axuda a terroristas confesos: recordemos o caso de Luis Posada Carriles, que hoxe aínda se pasea libre por Miami despois de recoñecerse culpable do atentado do avión de Cubana nas Bahamas.

Publicado en Historia de Cuba, Imperialismo | Ningún comentario »

8. Diciembre 2009 by Outes.

Con motivo do 31 Festival de Novo Cine Latinoamericano (escribirei del cando remate), celebrouse esta fin de semana un ciclo de conferencias que levaban por título “Estados Unidos y Latinoamerica: lo que fue, lo que debiera ser y lo que va a ser”. Na xornada do Sábado presentaríase un panel de 4 persoas, entre as que destacaban Néstor Kohan (Arxentina), e Bernard Cassen (Francia)
A charla tivo moitísima polémica, así que vou explicar un pouco por riba do que falaron e a ver se debatimos un pouco, que para iso está o blog. Ver resto de la entrada »

Publicado en Actos Oficiais, Imperialismo | 15 comentarios »

5. Diciembre 2009 by Outes.

Dende fai xa unha semana tiña pendente este post, pero tiven un par de exames esta semana, así que tiven que deixalo para a fin de semana.
O 27 de Novembro conmemórase o fusilamento dos mártires de medicina. Este ano foi o 138 aniversario. É unha boa mostra do que era o imperialismo español
Que pasou o 27 de Novembro de 1871?
O día 23 de Novembro dese ano uns estudantes de primeiro ano de medicina foron a clase, e como non asistiu o profesor saíron xogar. Ó lado do centro de estudos atopábase o Cementerio de Espada, e estiveron na porta xogando cunha carretilla, e incluso un deles arrancou unha flor do xardín! [E a xente dirá: xogando cunha carretilla universitarios? Nesa época había estudantes que tiñan até uns 14 anos]. Facía uns días morrera o xornalista español Gonzalo Castañón nos Estados Unidos nun duelo cun cubano. Este xornalista resultaba ser un valuarte do colonialismo e a anexión total de Cuba por España. Así, as autoridades españolas de Cuba decidiron unha vinganza: deter a todos os alumnos que o día 23 de Novembro estiveran xogando na porta do camposanto, onde estaba soterrado Gonzalo Castañón, baixo o pretexto de que profanaran a súa tumba [É importante dicir que nunca se probou esta profanación, porque moitísima xente pensa o contrario] Un total de 45 estudantes foron detidos, só salvándose 3 ausentes ese día e un sanitario español que foi deixado en liberdade. Posteriormente serían liberados os dous fillos de españois que había na aula e dous cubanos que eran familia do propio xuiz.

Ver resto de la entrada »

Publicado en Actos Oficiais, Personaxes Históricos, Historia de Cuba, Imperialismo, Educación | 2 comentarios »

26. Noviembre 2009 by Outes.

Dende fai uns días recibín varios correos preguntando sobre Yoani Sánchez, a escritora do blog Generación Y, con moito éxito en Miami. Todo o que escribirei aquí escoiteino a través do boca a boca, preguntando por aquí e por alá, porque non saiu absolutamente nada do tema en ningún medio oficial. Sobre a comunicación en Cuba escribirei noutro momento, non é a miña intención falar agora sobre iso. Hai varios puntos dos cales non teño información, e outros nos que non me creo o que escoito, así que a ver se sacamos unha valoración colectiva do tema, porque se lle está dando moito peso na información internacional.
Ver resto de la entrada »

Publicado en Xornalismo, Imperialismo | 6 comentarios »

17. Noviembre 2009 by Outes.

Polo impacto que tivo en Cuba, merece estar aquí. Sinto os posibles erros na tradución.

Esta será a última oportunidade na que me poida dirixir a vostedes.
A Forza Aérea bombardeou as antenas de Radio Portales e Radio Corporación. As miñas palabras non teñen amargura senon decepción. Que sexan elas o castigo moral para os que traicionaron o seu xuramento: soldados de Chile, comandantes en xefe titulares, o almirante Merino, que se autodesignou, mais o señor Mendoza, xeneral rastreiro, que só onte manifestara a súa fidelidade e lealdade ó goberno e que tamén se autodenominou director xeral de Carabineros. Ante estos feitos só me cabe dicir ós traballadores: eu non vou renunciar. Colocado nun tránsito histórico pagarei ca miña vida a lealdade do povo e dígolles que teñan a certeza de que a semente que entregamos á conciencia digna de miles e miles de chilenos non poderá ser segada definitivamente. Teñen a forza, poderán avasalarnos, pero non se deteñen os procesos sociais nin co crime nin ca forza. A historia é nosa e fana os povos. Traballadores da miña patria: quero agradecerlles a lealdade que sempre tiveron, a confianza que depositaron nun home que só foi intérprete de grandes anhelos de xustiza; que empeñou a súa palabra en que respetaría a Constitución e a Lei, e así o fixo. Neste momento aproveiten a lección. O capital foráneo, o imperalismo, unidos á reacción crearon o clima para que as Forzas Armadas romperan a súa tradición, a que lles señarala Schneider e que reafirmara o comandante Araya, víctimas do mesmo sector social que hoxe estará nas súas casas esperando, con man allea, reconquistar o poder para seguir defendendo as súas granxerías e os seus privilexios.
Diríxome sobre todo á modesta muller da nosa terra, á campesiña que creu en nós, á obreira que traballou máis, á nai que soubo da nosa preocupación polos nenos; diríxome ós profesionais patriotas, ós que seguiron traballando contra a sedición auspiciada polos colexios profesionais, colexios clasistas que defenderon tamén as ventaxes dunha sociedade capitalista. Diríxome á xuventude, a aqueles que cantaron, que entregaron a súa alegría e o seu espírito de loita. Diríxome ó home de Chile, ó obreiro, ó campesiño, ó intelectual, a aqueles que serán perseguidos, porque no noso país o fascismo xa estivo fai moitas horas presente nos atentados terroristas voando pontes, cortando as liñas férreas, destruíndo os oleoductos e os gasoductos, fronte ó silencio dos que tiñan a obriga de proceder. Estaban comprometidos.
A historia xulgaraos.
Seguramente, Radio Magallanes será acalada e o metal tranquilo da miña voz non chegará a vostedes. Non importa. Seguiranme oíndo. Sempre estarei xunto a vostedes, polo menos o meu recordo, que será o de un home digno que foi leal ca patria.
O povo debe defenderse, pero non sacrificarse. O povo non debe deixarse avasalar nin acribillar, pero tampouco pode humillarse.
Traballadores da miña patria: teño fe en Chile e no seu destino. Superarán outros homes este momento gris e amargo, onde a traición pretende impoñerse. Sigan vostedes sabendo que, moito máis cedo que tarde, de novo se abrirán as grandes alamedas por onde pase o home libre para construir unha sociedade mellor.
Viva Chile! Viva o povo! Vivan os traballadores!
Estas son as miñas últimas palabras. Teño a certeza de que o meu sacrificio non será inútil. Teño a certeza de que, polo menos, haberá unha sanción moral que castigará a felonía, a cobardía e a traición.

Publicado en Imperialismo | Ningún comentario »

14. Septiembre 2009 by Outes.

Artigo orixinal por Jorge Luis Rodríguez González, publicado no xornal Juventud Rebelde, Sábado 12 de Setembro de 2009

Os piratas que operan nas costas somalíes e o Golfo de Adén son presentados polos medios de (des)información como os villanos das historias que contan, mentras que a militarización na rexión impulsada por Estados Unidos, a Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN) e a Unión Europea (UE) é encumbrada, pois garantiza a protección desas importantes rutas comerciais, por onde circulan cada ano 20.000 buques. Ver resto de la entrada »

Publicado en Xornalismo, Imperialismo | 1 comentario »

14. Septiembre 2009 by Outes.

Hoxe pola mañá (Sábado, día 12) levouse a cabo un acto en solidariedade cos 5 heroes, coincidindo co 11º aniversario da súa detención.
René, Gerardo, Fernando, Antonio e Ramón foron detidos fai 11 anos e acusados de terrorismo. Estos 5 cubanos estaban infiltrados nas organizacións terroristas de Miami, co único obxectivo de conseguir información en caso de atentado contra Cuba. Chegaron incluso a dar información ó goberno yanki sobre a existencia de armas en Miami que podían ser utilizadas tanto en USA como en Cuba. A resposta yanki foi a súa detención e a condena, nun xuizo case sumario, polas presións mediáticas de todo o sector máis reaccionario de Miami. As condenas suman 4 cadenas perpetuas e 77 anos de prisión. Sen embargo, o xuizo foi finalmente invalidado ante a parcialidade do xurado e as presións recibidas, polo que debe ser realizado de novo. Con esto, o xuizo ós 5 é o máis longo de toda a historia dos Estados Unidos.
O acto realizouse na Tribuna Antimperialista, diante da Oficina de Intereses Yanki. Dende as 8:30 até as 10:00, sucedéronse unha serie de Premios Nacionais de Poesía, que leron as súas obras en solidariedade cos 5 heroes. Tamén actuaron grupos de música, cantautores e o Coro Nacional de Cuba. Ante varios miles de persoas, o Presidente da Asamblea Nacional do Poder Popular de Cuba, Ricardo Alarcón de Quesada, deu un emotivo discurso, con palabras de respeto cara Obama (algo que non me esperaba) e un ton totalmente despectivo contra a familia Bush. Finalmente, cun “Hasta la victoria, siempre!”, pechou o acto.
É moi interesante a solemnidade ca que se fan este tipo de actos. Despois de 50 anos de Revolución e 11 de espera pola liberación dos 5, podería sonar un chiste estar alí escoitando estas cousas, pero moita xente está moi motivada respecto a este tema. As ganas de que volten a casa son latentes na xente, e parece que hai moitas esperanzas postas en que Obama leve a cabo un cambio na política exterior yanki con Cuba.

Publicado en Actos Oficiais, Imperialismo | Ningún comentario »